Jakie jest prawo buddyzmu, jego kultura prawna?
Budda, chociaż pochodził z arystokratycznej rodziny i wychowywany był na władcę i wojownika, nie był ani prawnikiem ani politykiem, lecz nauczycielem duchowym - nie tworzył kolejnego skodyfikowanego systemu kar i nagród oraz relacji międzyludzkich, lecz zajmował się objaśnianiem tego jakie działania prowadzą do jakich rezultatów. Wyjaśniał przyczyny cierpienia i wskazywał na konieczność stosowania etyki, jako jednego ze sposobów na szczęśliwe życie. Budda wychodził z założenia, że działanie kierowane pozbawioną egoizmu motywacją jest zawsze właściwe i w swojej pracy skupiał się na tym, by inni również rozwijali w sobie altruistyczną postawę. Trudno więc znaleźć w naukach Buddy ścisłe prawne nakazy, regulujące stosunki społeczne na wszelkich poziomach, podobne do tych jakie znajdujemy np. w Koranie. Aczkolwiek pewne zapisy obecne w zbiorach pism, które noszą nazwę Vinayapitaka, podejmują się również problematyki społecznej.
Żyjący około 300 lat po śmierci Buddy indyjski władca Aśoka (Asioka) był wielkim propagatorem buddyzmu i oparł swój kodeks prawny o nauki buddyjskie, kładąc szczególny nacisk na zasadę niestosowania przemocy. Przypisuje mu się autorstwo 36 kutych w skale i na kolumnach, edyktów skierowanych do poddanych. Więcej na jego temat oraz prowadzonej przez niego polityki można przeczytać w artykuł Jarosława Tomasiewicza "Buddyjskie imperium Aśoki", który ukazał się w piśmie "Zielone Brygady" (lipiec 1996) i jest również dostępny tutaj (trzeba trochę przewinąć zawartość strony, by go odnaleźć). Polecam także książkę Romana Tokarczuka "Współczesne kultury prawne" (wydawnictwo Zakamycze, luty 2003).
(jw)
 Zadaj pytanie:
|
