Moje pytanie dotyczy zasady zapisywania tej mantry z uwzględnieniem zasad gramatyki tybetańskiej. W piśmie tybetańskim sylaby oddzielone są kropkami (tseg). Wielokrotnie spotykałem się z zapisem mantry uwzględniającym położenie tseg. Za każdym razem zapis nie podawał występowania tseg między literą "pa" i ligaturą "dme". Chciałbym wiedzieć czy jest to przeoczenie czy zasada gramatyczna, której nie znałem?
Proponuję w tej sprawie zwrócić się do specjalistów od języka tybetańskiego, np. poprzez serwis www.marpa.pl.
(jw)
 Zadaj pytanie:
|
