|
PYTANIE: 2002/165
|
|
|
Poszukuję informacji na temat: wyznanie wiary i praktyki religijne w buddyzmie.
Temat jest trochę niefortunnie sformułowany ponieważ w buddyzmie nie ma czegoś takiego jak wyznanie wiary. Buddyzm nie jest oparty na wierze w określone dogmaty, ale na doświadczeniu i obserwowaniu rzeczywistości. Za podstawę buddyzmu można uznać słowa Buddy, pochodzące z Kalama Sutry:
"Nie wierzcie w jakiekolwiek przekazy tylko dlatego, że przez długi czas obowiązywały w wielu krajach. Nie wierzcie w coś tylko dlatego, że wielu ludzi od dawna to powtarza. Nie akceptujcie niczego tylko z tego powodu, że ktoś inny to powiedział, że popiera to swym autorytetem jakiś mędrzec albo kapłan, lub że jest to napisane w jakimś świętym piśmie. Nie wierzcie w coś tylko dlatego, że brzmi prawdopodobnie. Nie wierzcie w wizje lub wyobrażenia, które uważacie za zesłane przez Boga. Miejcie zaufanie do tego, co uznaliście za prawdziwe po długim sprawdzaniu, do tego, co przynosi powodzenie wam i innym."
Ponadto, chociaż w obrębie buddyzmu istnieje wiele szkół, które różnią się od siebie zarówno w sferze doktryny jak i praktyki, to generalnie wszystkie one opierają się na kilku fundamentalnych doktrynach obecnych w pierwotnym buddyzmie. Główną z nich są Cztery Szlachetne Prawdy, jest to analiza egzystencji, jaką przedstawił historyczny Budda Siakjamuni:
- Prawda o cierpieniu (duhkha) - wszelki byt ze względu na swą nietrwałość związany jest z doświadczaniem cierpienia.
- Prawda o powstaniu cierpienia (samudaja) - źródłem cierpienia jest niewiedza, dotycząca niedualnej natury rzeczywistości (patrz pytanie 2002-014). Z tej niewiedzy wyłaniają się pozostałe przeszkadzające emocje (gniew, pożądanie, duma, zazdrość itp...)
- Prawda o zniesieniu cierpienia (nirodha) - istnieje możliwość położenia kresu cierpieniu.
- Prawda o drodze prowadzącej do zniesienia cierpienia, tzw. Ośmioraka Ścieżka, na którą składają się: należyty pogląd, należyty zamiar, należyta mowa, należyte działanie, należyty sposób życia, należyty wysiłek, należyta uwaga, należyta koncentracja.
Istotna jest też nauka o nietrwałości, która mówi, że nic nie istnieje w sposób trwały i niezmienny. Nie ma żadnej rzeczy czy zjawiska, które nie podlegałoby zmieniającym je procesom.
W buddyzmie mówi się również o względnej egzystencji lub też braku własnej natury. Żadna rzecz nie posiada własnej istoty, nie może być określona przez samą siebie. Wszelkie zjawiska są ostatecznie puste, nie znaczy to że nie istnieją, lecz że istnieją jedynie w relacji do wszystkich innych zjawisk, nie jest możliwe ich całkowite odizolowanie od siebie. Ten rodzaj egzystencji, jaki znamy z własnego doświadczenia, jest relatywny, uwarunkowany wszystkimi pozostałymi zjawiskami, dlatego w buddyzie mówi się, że są one iluzoryczne. Ponadto nauki buddyjskie mówią o braku jaźni, braku czegoś takiego jak dusza. To co nazywamy "sobą" jest zbiorem pewnych składowych, do których można zaliczyć ciało (formę), uczucia, idee, wrażenia oraz nietrwałe momenty świadomości. Z doktryny o braku jaźni wynika też inne niż w hinduizmie rozumienie reinkarnacji - w buddyzmie nie jest to transmigracja duszy z jednego ciała do innego, ponieważ żadna dusza nie istnieje.
Ważną doktryną buddyjską jest również doktryna Współzależnego Powstawania (patrz dział BIBLIOTECZKA i broszura "Dwanaście ogniw - nieustanne krążenie"), która opisuje zależności pomiędzy różnymi elementami zjawiskowego świata. Wszystko posiada swoją przyczynę. Nietrwałe zjawiska przejawiają się z powodu wcześniejszych nietrwałych zjawisk, które je zapoczątkowały. Stąd bierze się buddyjska nauka o karmie, czyli prawie przyczyny i skutku - podobnie jak doktryna reinkarnacji, nauka o karmie jest również inna w buddyzmie i hinduzimie. Chociaż nasze poprzednie działania w bardzo dużym stopniu warunkują teraźniejsze okoliczności naszej egzystencji, to jednak posiadamy wpływ na własną przyszłość - nic nie jest już ostatecznie z góry ustalone.
W buddyzmie Wielkiej Drogi istotna jest także doktryna Pustości oraz doktryna Dwóch Aspektów Prawdy, które opisują iluzoryczną naturę zjawisk. Patrz również pytania:
2001-020
2002-075
2002-158
2002-159
2002-107
Więcej na temat podstaw buddyzmu można znaleźć w dziale WSTĘP oraz WPROWADZENIE, zachęcam również do przeczytania książki "Buddyzm - bardzo krótkie wprowadzenie" autorstwa Damiena Keowna, która zostałą wydana przez wydawnictwo Prószyński i S-ka w 1997r.
Co się tyczy praktyk religijnych, to podstawową praktyką w buddyzmie jest medytacja. Istnieje olbrzymia różnorodność form medytacji, dzięki którym na różne sposoby można pracować z własnym umysłem. Nieco więcej na ten temat można znaleźć w dziale MEDYTACJA. Każda z tradycji buddyjskich posiada ponadto różne rytuały odprawiane z okazji świąt buddyjskich, lub związane z pewnymi szczególnymi praktykami medytacyjnymi albo ważnymi wydarzeniami w życiu człowieka jak np. narodziny czy śmierć.
Podobne pytania:
2002-019
2002-006
2002-033
(jw)
 Zadaj pytanie:
|