Co to jest amithaba? Gdzie mogę znaleźć więcej informacji na ten temat?

Amitabha znaczy w sanskrycie Budda Nieograniczonego Światła (tyb. Opame, jap. Amida). Jest on jednym z pięciu tzw. dhyani buddów reprezentujących pięć pierwotnych właściwości oświeconego umysłu (patrz odpowiedź na pytanie 2001-012). Budda Nieograniczonego Światła związany jest z rodziną Lotosu i pożądaniem, jako przeszkadzającym uczuciem, które może zostać przekształcone w mądrość rozróżniającą, poprzez którą w pełni postrzega się zróżnicowanie zjawiskowej rzeczywistości, doświadcza się jej nieograniczonego bogactwa.

Z Buddą Nieograniczonego Światła związana jest jogiczna praktyka Poła, dzięki której można w chwili śmierci przenieść świadomość do Zachodniej Czystej Krainy (skt. Sukhawati, tyb. Dełaczien), omijając w ten sposób pośmiertne stany umysłu, których opis można znaleźć w tekście zatytułowanym "Bar-do Tos-grol", znanym raczej jako "Tybetańska Księga Umarłych". Szczególnie istotną rolę odgrywa Budda Nieograniczonego Światła w japońskiej szkole Jodo Shinshu, czyli Szkole Czystej Krainy, w której główną formalną praktyką jest recytowanie mantry "Namo Amida Butsu". Ważne jest, żeby zrozumieć, iż Czysta Kraina nie jest jakimś miejscem, do którego można udać się dopiero po śmierci. Słowa te odnoszą się do takiego stanu umysłu, kiedy zjawiskowy świat postrzegany jest jako wyraz pierwotnej doskonałości i czystości oświecenia i dlatego Czystą Krainę można urzeczywistnić już za życia.

W ikonografii przedstawia się Buddę Nieograniczonego Światła siedzącego w pozycji lotosu, w dłoniach splecionych w medytacyjnym geście trzyma miseczkę żebraczą i promieniuje czerwonym światłem, którego blask, jak podaje tradycja, przypomina "rubinową górę lśniącą w świetle tysiąca słońc". Często towarzyszą mu dwaj bodhisattwowie (oświecone istoty), którzy reprezentują współczucie oraz moc umysłu wyzwolonego z egoizmu. Mantra Buddy Nieograniczonego Światła, używana w szkołach tybetańskich brzmi OM AMI DEWA HRI.