Dzigar Kongtrul Rinpocze (ur. 1964) jest tulku Dziamgona Kongtrula Lodro Thaje - wielkiego mistrza ze szkoły kagju z XIX wieku i jednego z inicjatorów bezstronnego ruchu rime. Więcej o autorze na Wikipedii - Dzigar Kongtrul Rinpocze oraz na jego stronie Mangala Shri Bhuti.

Moje postrzeganie buddyzmu na Zachodzie zmieniło się na przestrzeni lat. Teraz moje nastawienie jest pozytywne i optymistyczne; nie Ĺźebym kiedyś był sceptyczny czy miał wątpliwości, ale w miarę upływu czasu człowiek nabiera coraz większej pewności. Wydaje się, Ĺźe szanse, by podstawy buddyzmu zakorzeniły się na Zachodzie rosną. Nabrałem znacznie większego przekonania w tej kwestii na podstawie własnego doświadczenia – jestem do pewnego stopnia pewien.

W ciągu ostatnich lat zainteresowanie buddyzmem na Zachodzie wzrasta. MoĹźe to być bardzo pozytywną oznaką tego, Ĺźe ludzie zaczynają rozumieć i nawiązywać związek z prawdziwym znaczeniem nauk Buddy. Wraz z rosnącą wdzięcznością dla nauk, ludzie czytają więcej książek, publikuje się ich teĹź więcej i coraz większa liczba osĂłb podążających róşnymi ścieĹźkami Ĺźycia przechodzi na buddyzm – wielu z nich nie posiadając wcześniej zbyt wielkiej wiedzy na ten temat. Kiedy nawiązują związek z Dharmą i wplatają ją w swoje codzienne doświadczenia, odkrywają, Ĺźe Dharma jest pełna znaczenia. Nie tylko pojedyncze osoby oddają się praktyce i studiują Dharmę; rĂłwnieĹź róşne sanghi (grupy praktykujących) zaczynają przejawiać nią autentyczne zainteresowanie. Jeśli przyjrzeć się temu, co wydarza się w sanghach buddyjskich – czy to będzie Theravada, Zen czy tradycje tybetańskie – jest to coś wspaniałego. Sporo juĹź zostało uczynione, by ugruntować buddyzm na Zachodzie; wciąż jednak wiele pozostaje do zrobienia.

Podczas gdy udzielono już wielu nauk i wprowadzono wiele praktyk, wiele z nich wciąż opiera się na zewnętrznych formach i strukturze. Ugruntowanie esencji Dharmy na Zachodzie zajmie trochę czasu i będzie zależało od tego, jak dobrze ludzie poradzą sobie z tym, co otrzymują i jak bardzo cenią źródło tych nauk.

Aby ugruntować prawdziwą głębię Dharmy na Zachodzie, waĹźne jest posiadanie jakiegoś punktu odniesienia, wsparcia dla naszej inspiracji. Jeśli przyjrzeć się ludziom w Tybecie, Chinach, Japonii, Sri Lance czy Tajlandii, zobaczymy, jak wiele czasu, energii i oddania włoĹźyli oni w przeniesienie Dharmy ze szlachetnych Indii do swoich krajĂłw. Badając historię, moĹźemy zobaczyć, Ĺźe wiele jeszcze pozostaje do zrobienia, by dorĂłwnać ogromowi tej pracy i zaangaĹźowania w pokonywanie trudności. Sporo jeszcze musimy się nauczyć, jeśli chodzi o głębię szacunku, zaangaĹźowanie, oddanie i pokonywanie przeszkĂłd. Obecnie wielu ludzi na zachodzie przejawia ogromne oddanie i zdolność do pokonywania przeszkĂłd – jednak nadal konieczny jest wytężony wysiłek, nie tylko na poziomie jednostki, lecz rĂłwnieĹź w skali globalnej.

Ponadto, jako że próbujemy ugruntować coś, co wykracza poza poczucie ego, bardzo ważne jest sprawdzanie własnego wysiłku. Jeżeli chodzi o Dharmę, rezultaty zależą od tego, jak szczery jest nasz trud oraz od tego, czy kieruje nami coś więcej niż egoistyczna motywacja. Czy jesteśmy powodowani wyłącznie chęcią osiągnięcia własnej korzyści, czy chcemy również zrobić coś dla innych? Aby ugruntować świętą Dharmę na Zachodzie, musimy szczerze badać swoją motywację i działanie w zakresie uczenia się, praktyki i nauczania Dharmy. Sprawdzanie własnej motywacji i sposobu, w jaki studiujemy, praktykujemy i nauczamy Dharmy jest bardzo ważne. Takie bardzo krytyczne i otwarte podejście zmierzające do urzeczywistnienia mądrości buddyzmu, zamiast kierowania uwagi na boczne tory wszelkiego rodzaju światowych spraw, stanowi kluczowi element, od którego zależeć będzie to, czy buddyzm przyjmie się na Zachodzie czy też nie.

Musimy rĂłwnieĹź dokładnie sprawdzać nasze organizacje. Nawet bardzo duĹźa organizacja, ktĂłra pozornie rozpowszechnia prawdziwą Dharmę i czyni wiele dobrego, moĹźe w istocie być pod wpływem czyjejś egoistycznej motywacji. W takim przypadku nie będzie ona wcale rozpowszechniała prawdziwej i trwałej Dharmy, a zatem nie będzie zbyt poĹźyteczna. Organizacja taka moĹźe przetrwać jedno pokolenie, lecz nawet na przestrzeni tego jednego pokolenia moĹźe wydarzyć się wiele zmian. Musimy zatem włoĹźyć autentyczny wysiłek – na poziomie indywidualnym i zbiorowym – w studiowanie i praktykowanie Dharmy, tak by wykroczyła ona poza egoistyczne dążenia.

Rozkwit buddyzmu na Zachodzie będzie rĂłwnieĹź zaleĹźał od warunkĂłw zewnętrznych, czyli sytuacji na świecie. Powinna ona być stabilna; na świecie musi panować pokĂłj i postęp gospodarczy. Wojna, głód, zniszczenie czy zmiany rządĂłw z demokratycznych na bardziej radykalne czy fanatyczne wpływają na ludzi. Kiedy pomyślne warunki dojrzeją, podobnie jak wydarzyło się to w najdoskonalszy sposĂłb w szlachetnych Indiach, Tybecie, Chinach, Japonii, Korei, Birmie, Tajlandii i Sri Lance – gdzie Dharma i autentyczne linie przekazu wciąż kwitną – Dharma przyjmie się rĂłwnieĹź na Zachodzie.