Ten wyjÄ tkowy zestaw wskazĂłwek dotyczÄ cych portali społecznościowych pochodzi ze strony Dzongsara Dziamjanga Khjentse na Facebooku. WskazĂłwki te przeznaczone sÄ w szczegĂłlności dla praktykujÄ cych wadĹźrajanę, jednak wiele z nich odnosi się do wszystkich buddystĂłw. Więcej o autorze na Wikipedii - Dzongsar Dziamjang Khjentse.

JeĹźeli uwaĹźacie się za praktykujących wadĹźrajanę – to, czy rzeczywiście nimi jesteście to inna sprawa – natomiast jeĹźeli uwaĹźacie się za praktykujących, stajecie się odpowiedzialni za chronienie tej głębokiej tradycji.

Utrzymywanie tajemnicy jest w wadĹźrajanie waĹźne; zwana jest ona rĂłwnieĹź „tajemną mantrajaną”, gdyĹź zawarte w niej praktyki są tajemne. Tajemne nie dlatego, Ĺźe jest w nich coś do ukrycia, ale dlatego, by chronić praktykującego przed upadkami i pułapkami, jakie ego moĹźe wywoływać w toku praktyki. Praktykujący w szczegĂłlności mają tendencję do padania ofiarą tzw. „materializmu duchowego”, kiedy to ich praktyka, zamiast zmierzać do ujarzmienia i przekształcenia własnego umysłu, staje się po prostu kolejnym modnym przedsięwzięciem służącym adoracji własnego ego i budowaniu poczucia własnej waĹźności lub teĹź sprawieniu, byśmy poczuli się częścią tej „wyluzowanej” buddyjskiej społeczności. Kiedy praktykujemy w taki sposĂłb, ścieĹźka wadĹźrajany staje się czymś gorszym niĹź tylko bezuĹźytecznym zajęciem.

Nauki wadĹźrajany są „tajemne” rĂłwnieĹź w tym sensie, Ĺźe ich znaczenie nie jest oczywiste dla kogoś, kto nie otrzymał stosownego wprowadzenia. Są one jak obcy język. PoniewaĹź niektĂłre wizerunki i symbole mogą wydawać się dziwne albo nawet przeraĹźające osobom, ktĂłre nie otrzymały odpowiednich inicjacji, generalnie zaleca się utrzymywanie ich w tajemnicy, by nie odstraszyć nowych osĂłb, ktĂłre mogłyby rozwinąć błędne poglądy na temat buddyjskiej ścieĹźki w ogĂłlności, zaś wadĹźrajany w szczegĂłlności.

Publikując posty w mediach społecznościowych, miejcie proszę na uwadze, że robicie to nie tylko dla własnej przyjemności czytania, ale udostępniacie je całemu światu, który w większości nie podziela waszego entuzjazmu dla osobliwych postaci ani też waszego szczególnego podziwu i fantazji odnoszących się do konkretnych osób, które nazywacie swoimi mistrzami.

W związku z powyĹźszym, chciałbym zaproponować tzw. praktykującym wadĹźrajanę kilka sugestii na temat tego, jak moĹźecie chronić sami siebie, by uniknąć zaĹźenowania i chronić swoją praktykę Dharmy – zarazem chroniąc najgłębsze tradycje wadĹźrajany:

1. Zachowajcie tajemność wadżrajany (dotyczy to poufności w odniesieniu do waszego nauczyciela, praktyki, wizerunków tantrycznych, inicjacji, w których uczestniczyliście, otrzymanych nauk itd.).

• Nie publikujcie tantrycznych wizerunkĂłw: jeĹźeli waszym zdaniem umieszczanie w Internecie prowokujących tantrycznych wizerunkĂłw (takich jak formy z wieloma ramionami, głowami zwierząt, formy w zjednoczeniu, czy formy gniewne) dodaje wam waĹźności, to chyba nie zrozumieliście ich znaczenia.
  
  
• Nie publikujcie mantr i rdzennych sylab: jeĹźeli uwaĹźacie, Ĺźe mantry i rdzenne sylaby powinny być publikowane na Facebooku w celu poprawy nastroju czy własnego wizerunku, to być moĹźe zmiana fryzury albo makijaĹźu byłaby skuteczniejsza?
  
  
• Nie opowiadajcie o inicjacjach: jeĹźeli uwaĹźacie, Ĺźe obrazki z inicjacji, w ktĂłrej uczestniczyliście w weekend warte są opublikowania na Facebooku obok zdjęć waszego kota, to moĹźe wyślijcie kota, by intronizowano go w Nepalu? O ile nie otrzymaliście na to zgody waszego nauczyciela, nie publikujcie Ĺźadnych zdjęć, nagrań wideo ani audio z inicjacji wadĹźrajany, jak rĂłwnieĹź nauk ani mantr.
  
  
• Nie opowiadajcie o otrzymanych najgłębszych / tajemnych naukach: niektĂłrzy– zdaje się – sądzą, Ĺźe uĹźywanie takich słów jak „dzogczen” czy „mahamudra” jest trendy. JeĹźeli otrzymaliście najgłębsze instrukcje, dobrze byłoby się do nich stosować i zachować je dla siebie.