Czogjal Namkhai Norbu jest znanym na ca?ym ?wiecie nauczycielem dzogczen, naukowcem oraz autorem licznych publikacji dotycz?cych praktyki, medycyny, historii i kultury Tybetu. Urodzi? si? w 1938 roku we Wschodnim Tybecie. Przeszed? tradycyjn? edukacj? w znanych o?rodkach klasztornych, gdzie wykazywa? niezwyk?? zdolno?? przyswajania wiedzy, przoduj?c zw?aszcza w filozofii, medycynie i religioznawstwie. Jednocze?nie uzyska? wiele nauk i inicjacji od ponad trzydziestu mistrzów ró?nych linii buddyzmu tybeta?skiego. W wieku zaledwie szesnastu lat zosta? zaproszony do Chin, gdzie wyk?ada? na uniwersytecie j?zyk tybeta?ski. W tamtym czasie spotka? te? swego rdzennego mistrza Rigdzina Cziangcziub Dord?e (1826-1961). Czogjal Namkhai Norbu otrzymywa? presti?owe akademickie oferty wspó?pracy z ró?nych krajów i ostatecznie w 1960 roku wyjecha? do W?och na zaproszenie profesora Giuseppe Tucci. W latach 1962-92 wyk?ada? j?zyk i literatur? tybeta?sk? i mongolsk? na uniwersytecie w Neapolu. W 1971 zacz?? naucza? jantra jogi grupk? zachodnich uczniów. Kilka lat pó?niej, w 1976 udzieli? pierwszych nauk dzogczen. Tak oto powsta?a Mi?dzynarodowa Wspólnota Dzogczen, której celem jest zapewnienie ci?g?o?ci tych nauk. Czogjal Namkhai Norbu jest równie? za?o?ycielem organizacji ASIA, realizuj?cej charytatywne projekty w Tybecie i Instytutu Szang Szung (Shang Shung Institute) promuj?cego tamtejsz? kultur?. Nieustannie podró?uje po ca?ym ?wiecie, udzielaj?c nauk oraz uczestnicz?c w konferencjach i ró?nych wydarzeniach kulturalnych. Jest autorem kilkudziesi?ciu ksi??ek na temat dzogczen, jantra jogi, tradycyjnej medycyny, kultury i historii Tybetu. Poni?ej prezentujemy fragment ksi??ki „Narodziny, ?ycie i ?mier? wed?ug medycyny tybeta?skiej i nauk dzogczen” wydanej przez Wydawnictwo A.

Wielu ludzi jest przywi?zanych do swojej szczególnej tradycji religijnej czy teoretycznej wiedzy, tak ?e kiedy zaczynaj? uczy? si? zasady ca?kowitej pierwotnej doskona?o?ci (Ati Dzogpa Czenpo), podejrzewaj?, ?e nauki te mog? by? niezgodne z ich przekonaniami, albo ?e zmieni? ich w „wyznawców” dzogczen. Jednak?e trzeba zrozumie?, ?e g?ównym celem tych nauk jest dostarczenie nam wyj?tkowej metody uzyskania precyzyjnego do?wiadczenia i urzeczywistnienia niesko?czonej pierwotnej potencjalno?ci samoistnej doskona?o?ci, obecnej w ka?dym z nas. A tak?e u?wiadomienie nam, ?e jeste?my ca?kowitymi ignorantami je?eli chodzi o nasz pierwotny stan i ?e pozostajemy ca?kowicie zniewoleni przez dualizm nadziei i strachu, przez nasze postawy i uprzedzenia, a nauki te umo?liwiaj? nam wyzwolenie si? z tej klatki dualizmu. Nie oznacza to w ?adnym wypadku dodawania nowej klatki systemu dzogczen do g??boko zakorzenionego dualizmu, który ju? w nas istnieje. Dlatego te? nie ma ?adnego powodu do jakichkolwiek obaw.

Ati Dzogpa Czenpo nie jest tradycj? religijn? opart? na ograniczeniach i sekciarstwie, ani te? systemem filozoficznym ustanowionym w oparciu o intelektualn? analiz?. W przesz?o?ci pewni sekciarze przywi?zani do swojej w?asnej tradycji przyj?li punkt widzenia dzogczen, utrzymuj?c, ?e by? on esencj? ich tradycji. Równie? niektórzy filozofowie, pos?uguj?cy si? teoriami wypracowanymi poprzez intelektualn? analiz?, twierdzili, ?e pogl?d dzogczen jest istot? ich filozofii. Ale pos?uguj?c si? bezpo?redni? percepcj? mo?emy si? przekona?, ?e ich filozoficzne zasady i pogl?d dzogczen s? diametralnie ró?ne.

Dzogczen w ?adnym przypadku nie jest nazw? sekciarskiej religii czy filozoficznej tradycji opartej na ?wi?tych pismach czy filozoficznych ?cie?kach. Nie jest te? ?adnym ko?cio?em czy szko?? filozoficzn?. Dzogczen nale?y traktowa? wy??cznie jako niesko?czon? potencjalno?? pierwotnej samoistnej doskona?o?ci, autentyczn? kondycj? obecn? w ka?dej czuj?cej istocie.

Staro?ytni mistrzowie dzogczen, z których najwa?niejszym by? Garab Dord?e [w sanskrycie Prahewad?ra – by? pierwszym mistrzem i ?ród?em nauk dzogczen w naszym ?wiecie. Urodzi? si? w Oddijanie (obecnie Pakistan) w II w. p.n.e., oko?o 360 lat po ?mierci Buddy ?akjamuniego], nauczali szcz??liwe istoty, podobne do nas, metody opartej na bezpo?rednim do?wiadczeniu, dzi?ki której urzeczywistnili obecn? od samego pocz?tku niesko?czon? potencjalno?? samoistnej doskona?o?ci, która jest ich prawdziw? kondycj?. Ta najlepsza metoda oparta na ich do?wiadczeniach, b?d?ca ?rodkiem zrealizowania niesko?czonej potencjalno?ci ka?dej jednostki, jest naukami zwanymi Ati Dzogpa Czenpo.

Aby nauczy? si? pogl?du Ati Dzogpa Czenpo, nie potrzebujemy niczego akceptowa? ani dorzuca?, ani te? niczego zmienia?. Niezale?nie od tego, jak? wyznajemy religi? czy ideologi?, mo?emy pozna? prawdziw? zasad? nauk dzogczen. Polega ona na tym, aby nigdy nie by? uwarunkowanym przez dualistyczne koncepcje naszego umys?u i aby zawsze stosowa? metody umo?liwiaj?ce nam rozpoznanie autentycznego stanu esencji umys?u. Zatem, je?eli uczymy si? zasady Ati Dzogpa Czenpo, nie mamy absolutnie ?adnego powodu, aby przypuszcza?, ?e nauki te mog? by? niezgodne z nasz? kondycj?, albo ?e musimy si? zmieni?, czy te? ?e staniemy si? „wyznawcami” tego systemu.

Niektórzy mog? pomy?le?: „Rozumiem konieczno?? urzeczywistnienia natury pierwotnego stanu dzi?ki stosowaniu nauk autentycznego mistrza, ale by? mo?e inni b?d? mnie uwa?a? za wyznawc? religii czy ideologii opartej na wierze”. Wielu ludzi mo?e mie? takie podejrzenia. My, praktykuj?cy dzogczen, zrozumieli?my, ?e nauk tych nie da si? pozna?, polegaj?c na wierze wytworzonej przez umys?. Wierzenie stworzone przez umys? zawsze mo?e si? zmieni? i dlatego w ten sposób nigdy nie da si? zrozumie? prawdziwego znaczenia nauk dzogczen.

Autentyczne znaczenie nauk dzogczen mo?na pozna? jedynie dzi?ki bezpo?redniemu do?wiadczeniu. Ka?dy, kto chce si? nauczy? zasady tych nauk, musi przede wszystkim wyzwoli? si? ze wszystkich klatek dualizmu i by? ca?kowicie wolnym. Co wi?cej, je?eli praktykujemy nauki Ati Dzogpa Czenpo i znajdziemy si? w swoim rzeczywistym stanie, nie powinni?my pozwoli?, aby nauki te zwi?za?y nas kolejnym ?a?cuchem. Je?eli wymagaj? tego okoliczno?ci, nie ma niczego z?ego w wyznawaniu religii czy systemu opartego na popularnych wierzeniach. Ale kiedy ju? znamy istot? rzeczy, upieranie si? przy zamykaniu si? w jakiejkolwiek klatce nie tylko prowadzi do konfliktu z naszym autentycznym stanem, ale równie? mo?e sta? si? ?ród?em ró?nych problemów i trudno?ci.

Praktykuj?c nauki dzogczen, rozwijamy g??bokie zaufanie i szacunek do nauczyciela i nauk. Cechy te powstaj? w nas spontanicznie – jedynie dzi?ki bezpo?redniemu do?wiadczeniu, a nie poprzez celowe dzia?anie umys?u. Dzi?ki swojemu w?asnemu do?wiadczeniu mo?emy zrozumie?, ?e cechy te nigdy nie przekszta?c? si? w jakiekolwiek ograniczaj?ce nas wi?zy, a natury bezpo?redniego do?wiadczenia nie da si? zmieni? w ?aden sposób. Dlatego te?, mo?emy wyra?nie zrozumie?, jak zasady te nieod??cznie zwi?zane s? z autentycznym stanem ka?dego z nas.