Poni?sze nauki pochodz? z ksi??ki „Skarb Serca Buddów”, w której Dilgo Khjentse Rinpocze komentuje poemat u?o?ony przez s?ynnego XIX-wiecznego tybeta?skiego mistrza Patrula Rinpocze. Poemat ten opisuje ca?o?? nauk przekazywanych w buddyzmie tybeta?skim: hinajany, mahajany i wad?rajany. Duchowa ?cie?ka, pocz?wszy od przyj?cia Schronienia, a? po urzeczywistnienie Wielkiej Piecz?ci (mahamudra) i Wielkiej Doskona?o?ci (dzogczien) przedstawiona zosta?a w nim w kontek?cie praktyki Buddy Kochaj?cych Oczu (skt. Awalokite?wara, tyb. Czenrezig), jednak wskazówki udzielone przez obu mistrzów mo?na odnie?? do ka?dego rodzaju buddyjskiej medytacji. Ksi??ka zosta?a wydana w Polsce przez Wydawnictwo Rogaty Budda, a patronat medialny nad ni? obj?? portal "CyberSangha", magazyn "Diamentowa Droga" oraz Buddyjski Serwis Informacyjny "Buddyzm Media". Wi?cej o Dilgo Khjentse Rinpocze na Wikipedii. Oficjalna strona Dilgo Khyentse Fellowship.

Zwyczajny, codzienny umys? jest równie kapry?ny jak niesforna ma?pa, przeskakuj?ca od zadowolenia do z?o?ci, zale?nie od tego, czy damy jej k?s jedzenia, czy podniesiemy na ni? kij. W ka?dej chwili umys? przeskakuje na co? nowego. Nawet je?li przez chwil? ogarnia nas oddanie dla guru, po chwili popadamy w uporczywe my?lenie o przedmiocie, który pragniemy posi???. Strumienie my?li i uczu? nie przestaj? si? zmienia?, s? jak kszta?ty chmur poruszanych przez wiatr, jednak my nadajemy im olbrzymie znaczenie. Stary cz?owiek, który przygl?da si? zabawie dzieci, wie dobrze, ?e wszystko, co si? mi?dzy nimi dzieje, nie jest wa?ne. Nie ekscytuje si? ani nie irytuje, podczas gdy dzieci traktuj? swoj? zabaw? bardzo powa?nie. Jeste?my dok?adnie tacy jak one! Kiedy cierpimy, zamiast zrozumie?, ?e to, co prze?ywamy, jest rezultatem naszych przesz?ych negatywnych dzia?a?, i zamiast mentalnie przyj?? na siebie cierpienia wszystkich istot, jeste?my przygn?bieni i zasmuceni swoimi problemami. Mówimy sobie, ?e przecie? po takiej ilo?ci praktyki nie zas?ugujemy na cierpienie, pow?tpiewaj?c w si?? b?ogos?awie?stwa mistrza i Trzech Klejnotów. Taka postawa tylko zwi?ksza nasze trudno?ci.

To umys? tworzy samsar? i nirwan?. A przecie? nie s? one niczym specjalnym, to tylko my?li. Kiedy rozpoznacie pusto?? my?li, strac? moc zwodzenia was. Ale dopóki uwa?acie je za rzeczywiste, b?d? wam sprawia? problemy, jak dzieje si? to od niezliczonych przesz?ych egzystencji. ?eby nauczy? si? panowania nad umys?em, musicie wiedzie?, co nale?y robi?, a czego unika?, ponadto powinni?cie uwa?nie kontrolowa? wszystkie swoje czyny, s?owa i my?li.

Umys? pojawia si? w ciele na chwil?, jest jak go?? w domu. To umys? poprzez cia?o prze?ywa kszta?ty, d?wi?ki, zapachy, bod?ce dotykowe. Kiedy umys? odchodzi, cia?o staje si? trupem. Nie dba ju? o pi?kno i brzydot?, o obelgi i pochwa?y. Nie cieszy go ju? brokatowy ubiór ani nic nie boli podczas kremacji. Cia?o niewiele ró?ni si? od grudy ziemi lub kamienia. Kiedy umys? oddziela si? od cia?a, mowa, która jest pomi?dzy nimi, równie? znika, tak jak milkn?ce echo. Spomi?dzy cia?a, mowy i umys?u to umys? si? liczy i to jego nale?y zmieni? poprzez praktyk? Dharmy.

Dzi?ki bezpo?redniemu rozpoznaniu pustej natury umys?u ustaje lgni?cie, a zaciemniaj?ce my?li trac? sw? w?adz?. Bodhisattwowie pomagaj? innym, jednak nie licz? na rewan? czy na pochwa?y swojej szczodro?ci. Nie s? przywi?zani do swej szlachetno?ci. Taka w?a?nie jest absolutna natura Buddy Kochaj?ce Oczy, pusto?? i wspó?czucie.

Ksi??ka obj?ta patronatem medialnym "Cyber Sanghi".