Chciałbym prosić o informacje na temat : "Nauka o Bogu, Bogach, Bóstwach w Buddyźmie".
Buddyzm jest systemem religijnym nie teistycznym - znaczy to, że nie czci się w nim żadnego Boga czy Bóstw. Nie znaczy to jednak, że w buddyzmie nie mówi się o istnieniu Boga - uważa się nawet, że istnieje wielu bogów ale podlegają oni takim samym prawom uwarunkowanej egzystencji jak wszystkie inne istoty, które nie urzeczywistniły oświeconego stanu umysłu.
Bogowie posiadają różne cudowne właściwości i czasami może im się wydawać, że są twórcami świata i nie podlegają przemijaniu. Życie bogów trwa bardzo długo, jest wolne od cierpienia nie jest to jednak trwały stan. Kiedy życie istoty boskiej dobiega końca, doświadcza ona coraz więcej cierpienia. W końcu bóg umiera i odradza się w innej formie. Nauki buddyjskie mówią, że najczęściej w świecie piekieł, ponieważ cała dobra karma wcześniej nagromadzona wyczerpała się podczas egzystencji w świecie bogów. Zachęcam do zaznajomienia się z broszurką dr Yutang Lina "Przekraczając próg wyzwolenia" oraz książką "Przekroczyć próg mądrości".
W buddyzmie mówi się natomiast o tzw. bóstwach, czyli manifestacjach oświeconego umysłu w formie energii i światła, które reprezentują Stan Radości Oświecenia (sambhogakaja). Więcej na ten temat można znaleźć w dziale IKONOGRAFIA.
Lama Ole Nydahl tak powiedział na ten temat: "Wszystkie inne religie mają bogów i diabłów, mają dobro i zło, ale w buddyzmie bogowie i diabły, dobro i zło pojawiają się w umyśle, rozgrywają się tam i z powrotem się w nim rozpuszczają. Owa otwarta przestrzeń umysłu jest wspanialsza od wszystkiego, ma większą moc niż cokolwiek, co może się w niej pojawić."
Polecam również teksty:
Nie-teizm. Pogląd buddyzmu na temat osobowego boga
Więcej szczęścia dla świata
Podobne pytania:
2001-007
2002-008
(jw)
 Zadaj pytanie:
|