PYTANIE: 2002/168

Napisał Pan, że głównymi praktykami religijnymi w buddyzmie są wszelakiego rodzaju medytacje. Chciałbym wiedzieć czy tylko?

W buddyzmie można spotkać się nie tylko z praktykami medytacyjnymi ale również z obrzędami i rytuałami, należy jednak pamiętać, że najczęściej te zewnętrzne formy praktyki religijnej są bardzo blisko związane z samą medytacją. Pewne rytualne formuły, jakie stosuje się w różnych szkołach buddyzmu, mają przede wszystkim na celu jeszcze większe otworzenie praktykującego na potencjał Oświecenia, który jest w nim zawarty i który można rozpoznać właśnie poprzez medytację.

Mówiąc o obrzędach i rytuałach w buddyzmie można wskazać np. na Przyjmowanie Schronienia (formalne wstąpienie na buddyjską ścieżkę), czy składanie Obietnicy Bodhisattwy, która polega na złożeniu obietnicy urzeczywistnienia Stanu Buddy po to, by jeszcze skuteczniej pomagać wszystkim istotom. W buddyzmie Diamentowej Drogi można spotkać się także z inicjacjami - przekazami mocy. Są to rozbudowane rytuały, których celem jest wprowadzenie uczestników w związek z poszczególnymi aspektami oświeconego umysłu, których inicjacje dotyczą.

Ponadto w buddyzmie tybetańskim z okazji ważnych świąt (np. Nowy Rok lub szczególna inicjacja) odbywają się tańce wykonywane przez mnichów występujących w strojach i maskach przygotowywanych specjalnie na te okazje. Tańce te są bliższe teatralnym inscenizacjom, religijnym misteriom niż praktyce medytacyjnej, ponieważ ich tematyka dotyczy głównie różnych wydarzeń z historii buddyzmu. Przedstawienia te mają też pewien cel dydaktyczny, jako że prezentują różne aspekty buddyjskiej doktryny np. prawo przyczyny i skutku, doświadczenia pośmiertne w sposób przystępny i atrakcyjny dla często słabo wykształconych azjatyckich koczowników z Tybetu czy Mongolii. Popularne są też różne formy śpiewów rytualnych - obecne są one głównie w buddyzmie Wielkiej i Diamentowej Drogi. Chodzi tu o śpiewanie tekstów sutr, czyli kanonicznych pism buddyjskich, czy też śpiewy będące częścią pudży, czyli praktyki symbolicznego podarowywania buddom ciała, mowy i umysłu.

W buddyzmie Diamentowej Drogi znane jest również podarowywanie mandali usypanej z zabarwionych na różne kolory ziaren ryżu lub piasku. Mandala symbolizuje najczystszy poziom rzeczywistości. Usypywanie mandali, która zawiera wiele drobnych detali, może czasami trwać wiele dni, po czym mandala zostaje zniszczona a jej pozostałości wsypane do rzeki - symbolizuje to m.in. nietrwałość wszystkich zjawisk. Na poniższej stronie znajduje się relacja z takiego obrzędu, który odbył się niedawno w Szczecinie: kliknij tutaj.

Polecam również fragment doskonałej książki p.t. "Mnich i filozof", w którym poruszono podobny temat - można go przeczytać tutaj.

(jw)



Zadaj pytanie: