Szamar Rinpocze jest dzier?awc? linii szko?y Karma Kagyu buddyzmu tybeta?skiego, drugim po Karmapie lam? w hierarchii tej szko?y. Obecny XIV Szamarpa, Mipam Cieki Lodro urodzi? si? w 1952 roku w prowincji Kham, w arystokratycznej rodzinie Athub, jako bratanek XVI Karmapy. Po ?mierci XVI Karmapy, Szamar Rinpocze kontynuowa? projekty rozpocz?te przez Karmap?, m.in. zak?adaj?c New Delhi KIBI - Karmapa International Buddhist Institute. Wyk?ada si? tam filozofi? buddyjsk? na poziomie akademickim. Szamarpa przewiduje odnow? esencjonalnych nauk Mahamudry. K?adzie nacisk na ?ród?owe teksty, odnajduje i uaktualnia traktaty wielkich mahasiddhów, takie jak "Skarbnica Mahamudry" VII Karmapy. Szamar Rinpocze odnalaz? i rozpozna? siedemnast? inkarnacj? Karmapy - Trinleja Taje Dord?e. Wi?cej informacji na stronie Szamara Rinpocze.

Zwierz?ta posiadaj? takie samo niezbywalne prawo do korzystania z Ziemi, jak istoty ludzkie. Ludzie jednak dominuj? obecnie na naszej planecie i z powodu tej dominacji musz? wzi?? na siebie zasadnicz? odpowiedzialno?? za zapewnienie zwierz?tom ich praw. To przek?ada si? na sposób post?powania, który jest zarówno humanitarny, jak i dalekowzroczny oraz równowa?y interesy ludzi i innych gatunków, tak aby najwi?ksza mo?liwa liczba istot odnios?a po?ytek.

Jednym z najbardziej fundamentalnych praw, które ludzie musz? rozszerzy? na zwierz?ta jest prawo do istnienia - w takim stopniu jak to mo?liwe –do istnienia wolnego od cierpienia. Oznacza to nacisk na humanitarne traktowanie zwierz?t, zw?aszcza tych, które s?u?? nam za ?ród?o po?ywienia, wykorzystywane s? do produkcji odzie?y, pomagaj? w pracy, zapewniaj? rozrywk?, b?d? trzymane s? jako zwierz?ta domowe. Na przyk?ad kurczaki, byd?o, owce, kozy, ?winie i inne zwierz?ta przeznaczane na mi?so musz? mie? zapewnione komfortowe warunki i dobre ?ycie a? do momentu uboju. Podobnie zwierz?ta juczne i poci?gowe jak os?y, bawo?y domowe, czy te? te dostarczaj?ce we?n?, mleko i inne produkty powinny wie?? zdrowe i wygodne ?ycie. Okrucie?stwo, tortury, niepotrzebne lub niehumanitarne uwi?zienie czy wszelkiego rodzaju z?e traktowenie powinno by? prawnie zakazane. Podczas uboju nale?y zadba? o to, aby ?mier? by?a tak szybka i bezbolesna, jak to mo?liwe. Powy?sza uwaga dotyczy tak?e ryb, skorupiaków i innych zwierz?t zamieszkuj?cych jeziora, rzeki i oceany: unikanie bólu i cierpienia powinno stanowi? naczeln? zasad? przy po?owie i u?miercaniu tych zwierz?t.

Podobne my?lenie powinno regulowa? nasze relacje z dzik? zwierzyn?. Wieloryby, delfiny, s?onie, goryle, szympansy, nosoro?ce i inne znane nam gatunki w oczywisty sposób zas?uguj? na ochron? przed wygini?ciem. Nasze wspó?czucie wobec zwierz?t musi jednak wykracza? poza wspomniane, godne uwagi gatunki i w??cza? szerok? gam? gatunków na ca?ym ?wiecie wraz z ekosystemami, w których ?yj?. Zasad? unikania niepotrzebnego zabijania dzikich zwierz?t powini?my uwzgl?dnia? we wszystkich naszych dzia?aniach, wliczj?c gospodark? roln?, procesy przemys?owe i zagospodarowanie przestrzeni, od budowy fabryk, domów i dróg, po instalacj? ruroci?gów i innych elementów infrastruktury.

Wiele gatunków dzikich zwierz?t jest zagro?onych z powodu ludzkiej dzia?alno?ci i b?d? one wymaga?y naszej aktywnej interwencji, aby przetrwa?, w??czaj?c w to ratowanie, b?d? zamian? siedlisk odpowiadaj?cych ich potrzebom. W niektórych przypadkach zarz?dzanie gatunkami, aby przynie?? maksimum korzy?ci, mo?e wymaga? dzia?a?, które mog? okaza? si? szkodliwe dla pewnych stworze?. Na przyk?ad, eliminacja inwazyjnych gatunków mo?e pomóc zachowa? zdrowie ekosystemu i, co za tym idzie, jego zdolno?? do bycia ostoj? dla wielu innych dzikich organizmów. Podobnie kontrola populacji przenosz?cych malari? komarów zmniejszy cierpienie populacji ludzi, w której ta choroba sieje spustoszenie. Jednka?e we wszystkich przypadkach zarz?dzania gatunkami zwierz?t przez ludzi intencj? powinno by? sprawiedliwe dzielenie si? Ziemi? ze wszystkimi stworzeniami, a gdy wymaga to dzia?a?, które rani? niektóre istoty –minimalizowanie ich cierpienia w takim stopniu, jak to mo?liwe.