Mo?emy odrzuci? wszystko: religi?, ideologi?, nabyt? m?dro??. Nie mo?emy uciec przed tym co niezb?dne: mi?o?ci? i wspó?czuciem. - XIV Dalajlama -

Dharma XIV Dalajlama XIV Dalajlama Tenzin Gjaco jest duchowym i politycznym przywódc? Tybetu oraz zwierzchnikiem szko?y Gelug buddyzmu tybeta?skiego. Urodzi? si? w roku 1935 w rodzinie ubogich ch?opów z prowincji Amdo. Dwa lata po?niej, zgodnie z wielowiekow? tradycj?, uznano go za nowe wcielenie XIII Dalajlamy. Po ataku komunistycznych Chin na Tybet w 1950 roku, XIV Dalajlama obj?? pe?n? w?adz? polityczn?. Rok pó?niej jego podbit? ojczyzn? przy??czono do Chin. Próbowa? szuka? kompromisu, który pozwoli?by zachowa? kultur? i to?samo?? narodu tybeta?skiego pod nowymi rz?dami. Brutalno?? chi?skich represji oraz prze?ladowania religijne doprowadzi?y jednak do wybuchu powstania we wschodniej cz??ci kraju. Dalajlama kontynuowa? studia monastyczne, które uko?czy? w 1959 roku, uzyskuj?c tytu? gesze lharampa, odpowiednik doktoratu z filozofii buddyjskiej. W marcu 1959 roku fala antychi?skich demonstracji w Lhasie, której mieszka?cy obawiali si?, ?e Chi?czycy uprowadz? ich przywódc?, doprowadzi?a do wybuchu powstania w centralnej cz??ci kraju. Dalajlama ratowa? si? ucieczk? do Indii, gdzie powo?ano tybeta?ski rz?d na uchod?stwie. Dalajlama stanowczo sprzeciwia si? u?ywaniu przemocy wwalce o wolno?? i podstawowe prawa Tybeta?czyków, szukaj?c - jak dot?d bezskutecznie - pokojowego rozwi?zania w dialogu z przywódcami ChRL. W 1989 roku za swoj? dzia?alno?? polityczn? otrzyma? Pokojow? Nagrod? Nobla.

Naszym obowi?zkiem jako ludzi jest poszukiwanie sposobów i metod, dzi?ki którym wszystkie istoty mog?yby zosta? uwolnione od cierpie? i nieszcz??liwych do?wiadcze?. Wszelkie istoty ?yj?ce pragn? pociechy i szcz??cia, a unikaj? cierpie?. Co wi?cej, to pragnienie szcz??cia odnale?? mo?na nie tylko u ludzi wykszta?conych i inteligentnych lecz u wszystkich, nawet najmniej znacz?cych stworze?.

Wszyscy - wy, ja czy istoty w ?wiecie zwierz?cym, pragniemy w podobny sposób zwi?kszenia przyjemno?ci i pomniejszenia bólu. Cierpienia usun?? mo?emy tylko wtedy, gdy jeste?my w stanie sami uczyni? wysi?ek. Bezsensem jest posiadanie wysublimowanych aspiracji, z pó?niejszym siedzeniem tylko i czekaniem, a? same si? spe?ni?, poniewa? taka postawa, która w istocie jest lenistwem, nie doprowadzi ani do zniszczenia cierpienia ani do wi?kszego szcz??cia.

Nale?y podkre?li?, i? wszystkie, przeró?ne rodzaje cierpienia spowodowane s? w istocie pewnymi przyczynami, co umo?liwia zbadanie owych cierpie? i po?o?enie im kresu.

Je?eli znajdziemy i zniszczymy korzenie cierpienia, mo?emy uczyni? ludzkie ?ycie szcz??liwym i dostatnim.

Aby to osi?gn??, najwa?niejsze jest kultywowanie w ?yciu przyczyn, które stwarzaj? szcz??cie przy jednoczesnym zaprzestaniu tworzenia przyczyn, wywo?uj?cych cierpienie.

Dharma Buddy ukazuje drog? do realizacji tego stanu (...)

Wszelkie odczucia, czy to przyjemne, bolesne czy neutralne, zawsze posiadaj? przyczyny, nigdy nie powstaj? bez przyczyny. Jak to zosta?o powiedziane w rozprawach, przyjemno?? i ból powstaj? dzi?ki dzia?aniu zasady przyczyny i skutku. Osoba, która nie ma poj?cia o Dharmie, nie pojmuje prawa przyczyny i skutku. Wydaje jej si? wi?c, ?e przyjemno?? i ból pochodz? z czystego przypadku.

Kwintesencj? Dharmy jest odnalezienie przyczyny w?asnego cierpienia, w samym sobie, co sprawia, ?e stajemy si? zdolni wyja?ni? te przyczyny innym.

Prawdziwie religijny cz?owiek akceptuje prawd? mówi?c?, ?e sam jest odpowiedzialny za w?asne przyjemne i nieprzyjemne do?wiadczenia, które s? owocami jego karmy. Zna owoce z?a, niezr?cznej i szkodliwej karmy i wie, i? s? one bolesne. Wie te?, ?e dobra, po?yteczna karma rodzi szcz??cie. Podczas gdy prawdziwie religijny cz?owiek jest w stanie patrze? na ?ycie z takiej perspektywy, cz?owiek pozbawiony Dharmy, jak powiedzieli?my wcze?niej, nie posiadaj?cy wiedzy na temat przyczyny i skutku, boleje i lamentuje, gdy do?wiadcza nieprzyjemnych uczu?. Podwaja tym samym swe cierpienie i nie mo?e do?wiadczy? prawdziwego szcz??cia Dharmy