Wed?ug doktryny buddyjskiej wszelkie cierpienia i nieszcz??cia w ?yciu cz?owieka, w ?yciu spo?ecze?stw i narodów oraz w ?wiecie innych istot maj? swe ?ród?o w podstawowej niewiedzy dotycz?cej tego, czym w istocie jeste?my.

?wiadomo?? naszej prawdziwej istoty, która jest zarazem istot? wszechrzeczy, przes?oni?ta jest jednostronnym prze?wiadczeniem, ?e istniejemy tylko jako odr?bne jednostki, ró?ne od wszystkiego co je otacza. Ten egocentryczny punkt widzenia stwarza w nas poczucie osamotnienia i zagro?enia, powoduje nieustannie wewn?trzny konflikt, a tak?e konflikty z innymi lud?mi, konflikty spo?eczne i narodowe oraz konflikt cz?owieka z jego naturalnym ?rodowiskiem. Konflikty te owocuj? cierpieniem w postaci chorób, wojen i katastrof ekologicznych. Z?udzenie zasadniczej odr?bno?ci rodzi ideologi? walki i egocentryczn? filozofi? przetrwania kosztem wszystkiego i wszystkich.

Celem praktyki medytacyjnej jest przekraczanie egocentrycznego do?wiadczania siebie i wszech?wiata jako dwóch odr?bnych bytów. Nazywa si? to urzeczywistnianiem w?asnej Prawdziwej Natury, osi?ganiem stanu Umys?u Buddy, a tak?e przebudzeniem lub o?wieceniem.

Buddyzm naucza, ?e wszyscy ci, którzy posiadaj? wewn?trzne, g??bokie przekonanie o jedno?ci swojej natury z Natur? Buddy, znajduj? si? na najkrótszej drodze prowadz?cej do Przebudzenia. Poniewa? jednak natura ka?dej istoty jest ju? Natur? Buddy, nie trzeba nic robi?, aby j? uzyska?. Jedyn? rzecz? jak? trzeba zrobi?, to urzeczywistni?, u?wiadomi? sobie swoj? o?wiecon? natur?. Wbrew pozornej prostocie, nie jest to jednak ?atwe zadanie. Potrzebne s? tu pewne metody i tych metod dostarczaj? ró?ne szko?y, tradycje i kierunki buddyjskie. Wszystkie one staraj? si? doprowadzi? praktykuj?cego do urzeczywistnienia - w?asnego prze?ycia do Przebudzenia. Szko?y buddyjskie mimo swojej ró?norodnosci maj? prowadzi? ludzi do tego w?a?nie celu. Metody za? s? zale?ne od psychiki i charakteru poszukuj?cego.