Dzongsar Dziamjang Khjentse Rinpocze urodzi? si? w Bhutanie w 1961 roku, jest wnukiem Dudzioma Rinpocze. W wieku siedmiu lat zosta? rozpoznany jako trzecia inkarnacja Dziamjanga Khjentse ?angpo (1820-1892), lamy ze szko?y sakja i jednego z inicjatorów ruchu rime. Jest opatem klasztoru sakjapów Dzongsar we Wschodnim Tybecie. Do swoich rdzennych-nauczycieli zalicza mistrzów wszystkich czterech g?ównych szkó? buddyzmu tybeta?skiego (sakja, gelug, njingma, kagju), nale?y do nich w szczególno?ci Dilgo Khjentse Rinpocze. Od najm?odszych lat wykazywa? aktywno?? w zachowaniu nauk buddyjskich, zak?adaniu o?rodków do nauki Dharmy, wspieraniu praktykuj?cych, publikowaniu ksi??ek i nauczaniu na ca?ym ?wiecie. W 1989 Dzongsar Czjentse Rinpoche za?o?y? Siddhartha's Intent – mi?dzynarodowy, niedochodowy zwi?zek buddyjski, którego cz?onkami s? spo?eczno?ci z ca?ego ?wiata jak i instytucje charytatywne. G?ównym celem Siddhartha Intent jest zachowywanie nauk buddyjskich, jak równie? rozwijanie ?wiadomo?ci i zrozumienia wielu aspektów buddyjskich nauk ponad ograniczeniami kultury i tradycji. Ponadto za?o?y?: Kyentse Foundation i organizacj? charytatywn? Lotus Outreach. Szerzej znany jest pod imieniem Khjentse Norbu jako re?yser filmów „Puchar Himalajów” oraz „Podró?nicy i czarodzieje” i innych. Wi?cej informacji o Rinpocze na Wikipedii » Strona prezentuj?ca projekty, w które zaanga?owany jest Rinpocze www.khyentse.org »

8 lutego 2016


Pozdrowienia dla wszystkich, którzy ?wi?tuj? Ma?pi Nowy Rok,

Oby?my nabrali zaufania wobec Buddy, Dharmy i Sanghi, wobec prawa przyczyn, warunków i rezultatów. Je?li ufamy Buddzie, Dharmie i Sandze wci?? pozostajemy buddystami nawet je?li gramy w mahjong, jemy mi?so, pijemy alkohol lub na okr?g?o palimy papierosy.

Oby?my byli dobrzy i mieli wzgl?d na innych ludzi. Czy lubicie kiedy inni s? tacy dla was? Oni te? na pewno lubi? gdy to my jeste?my wobec nich ?yczliwi.

Oby?my byli szczodrzy, nie tylko rozdaj?c pieni?dze czy diamenty, lecz dziel?c si? z innymi naszym czasem, przestrzeni? i informacjami.

Oby?my wszyscy pami?tali s?owa Buddy, ?e samsaryczne d??enia nigdy si? nie ko?cz?, i ?e w wi?kszo?ci s? bezowocne. Wi?c niech nas nie stresuje my?l, ?e wszystko musi by? za?atwione. Nigdy nie wiemy co wydarzy si? cho?by i za godzin?. Wi?c wyci?nijmy jak najwi?cej w?a?nie z tej godziny, z tej obecnej chwili. Je?eli akurat pijesz herbat?, delektuj si? ni? tak, jakby to mia?a by? ostatnia herbata w tym ?yciu.

Chcemy by? bogaci? Nauczmy si? zatem odczuwa? zadowolenie z tego co mamy.

Pragniemy by? pi?kni i wygl?da? elegancko? B?d?my wi?c uprzejmi, godni zaufania i dobrzy zamiast my?le?, ?e Versace lub Dolce & Gabbana zrobi? to za nas.

Czy chcemy aby inni ludzie s?uchali o czym mówimy? Spróbujmy zatem nie u?ywa? szorstkiego j?zyka i zawsze rozpoczynajmy rozmow? z u?miechem.

Chcemy aby nast?pne pokolenie by?o szcz??liwe i aby dobrze mu si? wiod?o? Nauczmy dzieci innych znacze? takich s?ów jak ambicja, bogactwo i sukces:

- nie psujmy naszych dzieci, poniewa? je?li to zrobimy, b?d? wzrasta? do?wiadczaj?c depresji i wyobcowania,

- nie naciskajmy ich aby dorasta?y za szybko,

- sprawmy aby nasze dzieci my?la?y, ?e wygrywanie w zawodach nie jest wcale takie wa?ne,

- pozwólmy sobie na wspólny rodzinny posi?ek w domu przynajmniej raz w tygodniu,

- i starajmy si? nie przesadza? z ilo?ci? zakupów i wype?nianiem domu rzeczami, których nie b?dziemy u?ywa? latami, a które i tak w ko?cu wyrzucimy.

Ale przede wszystkim, oby?my my, rodzice, post?powali zgodnie z tym, co mówimy dzieciom. Nie mo?emy nauczy? naszych dzieci uprzejmo?ci i ?agodno?ci wy??cznie za pomoc? s?ów. Sami musimy tak post?powa?. Chodzi tu nawet o pozornie b?ache rzeczy, jak nie rozmawianie g?o?no mi?dzy sob? czy przez telefon w miejscach publicznych lub nie wpychanie si? do kolejki. Tak jak my nie lubimy kiedy inni zachowuj? si? w ten sposób, inni równie? nie chc? aby?my my sami tak robili.

Nauczmy si? te? przynajmniej raz lub dwa w tygodniu dzia?a? bez planu, spontanicznie - zaplanowane wakacje zmieniaj? si? w stresuj?cy obowi?zek i daleko im do prawdziwego wypoczynku.

I co najwa?niejsze, oby?my pami?tali nie o czytaniu takich porad jak wy?ej, ale o ich wdra?aniu w ?ycie pocz?wszy ju? od pierwszego dnia roku Ma?py.

I za ka?dym razem kiedy to zrobimy, sami sobie podarujmy prezent: chwil? przerwy, s?uchaj?c muzyki, czytaj?c jedn? lub dwie strony dobrej ksi??ki i powtarzaj?c sobie, ?e ten ma?y krok jest pocz?tkiem naszej nieustraszonej s?u?by dla po?ytku wszystkich istot.

— Dzongsar Dziamjang Khjentse