Medytacja to zaznajamienie siê ze stanem pierwotnej natury umys³u poprzez sta³e utrzymywanie spontanicznej, bezwysi³kowej uwa¿no¶ci. To znaczy, ¿e przyzwyczajamy siê nie dodawaæ do stanu przytomno¶ci uczucia odpychania i lgniêcia.

Islam i przeludnienie zbli¿aj± siê wielkimi krokami, czêsto ramiê w ramiê, i je¶li zabraknie perspektywicznego spojrzenia i woli, aby chroniæ nasze warto¶ci, upadniemy, tak jak poprzednie wysoko rozwiniête cywilizacje.

Poza ¶wiatem, który jeste¶my w stanie opisaæ istnieje jeszcze inny ¶wiat. Wszystkie opisy rzeczywisto¶ci s± jedynie ograniczonymi wyrazami ¶wiata pustki. Mimo tego przywi±zujemy siê do tych opisów i bierzemy je za rzeczywisto¶æ.

Poszukiwanie sensu prze¿ywa swój renesans. Jest lekiem na dezorientacjê cz³owieka w pomieszanym ¶wiecie. Samo¶wiadomego produktu ewolucji, homo sapiens, potrafi±cego ¿onglowaæ atomami i genami, nie potrafi±cego jednak uciec przed przemijalno¶ci±. Naukowy i duchowy pogl±d odkrywaj± przed nami niezale¿ne oblicza (samo) poznania. Zbli¿enie, które tu zosta³o udokumentowane, stwarza szansê na trwa³± wspó³pracê - na stworzenie nowej jako¶ci, która pozwoli³aby przekroczyæ zarówno ¶lep± wiarê w dan± tradycjê religijn±, jak i przekroczyæ ¶lep± wiarê w naukê.

Ta ksi±¿ka to pierwszy w historii dialog pomiêdzy mnichem benedyktyñskim a lam± tybetañskim. Rozmówcy podejmuj± siê próby przedstawienia swoich tradycji duchowych: chrze¶cijañstwa i buddyzmu, jednocze¶nie wskazuj±c wspólne punkty i ró¿nice miêdzy tymi dwiema religiami.

Buddyzm nadal natrafia na trudno¶ci z przebiciem siê nawet do ¶wiadomo¶ci ludzi, którzy - zdawa³oby siê - koniecznie powinni co¶ wiedzieæ o tej, b±d¼ co b±d¼, jednej z najwiêkszych religii ¶wiata, moim zdaniem, filozoficznie najg³êbszej. A tymczasem w Europie filozofowie czêsto nie maj± zielonego pojêcia o buddyzmie i o filozofii buddyjskiej czy - szerzej - o indyjskiej, która jest jedyn± powa¿n± alternatyw± dla my¶lenia zachodniego.

W³adcy panuj±cy w Tybecie i Mongolii odkryli, jak wielki wp³yw maj± wysocy lamowie na Tybetañczyków. Wprawiali siê w strategii stwarzania zale¿no¶ci poprzez obsypywanie lamów podarunkami, zapraszanie ich na d³ugi czas do swoich królestw i nadawanie d³ugich tytu³ów. Czêsto kry³a siê za tym bardziej polityczna ni¿ religijna motywacja.