Biblioteczka Buddyjska "Elementarz Mahamudry" - Garma C.C. Chang

Uwagi o Mahamudrze

Mahamudra, "Wielki Symbol", jest praktycznym zastosowaniem nauki o Sunjacie. Sunjata (Pustość) jest podstawową zasadą podkreślającą niesubstancjonalność wszystkich istot. Jest to najważniejsza nauka buddyzmu Mahajany i tantry tybetańskiej. Według niektórych uczonych tybetańskich, Madhjamika (Środkowa Droga) jest nauką Sunjaty w swej ogólnej formie, podczas gdy Mahamudra jest nauką wprowadzającą zasady Madhjamiki do praktyki. Dlatego też często Madhjamikę określa się mianem "teorii Pustości", a Mahamudrę "praktyką Pustości".

Wydaje się stosowne powiedzenie kilku słów o pojęciu Pustości (pustki). Gdy mówimy: "dom jest pusty" zwykle mamy na myśli, że nie ma w nim mieszkańców, ale buddyjska "pustka" nie oznacza nieobecności. Gdy mówimy: "cała dzielnica jest teraz pusta" myślimy, że przedtem były tam domy, a teraz ich nie ma. Jednak buddyjska "pustka" nie oznacza wymazania ani zniknięcia. "Pustość" jest trudna do zdefiniowania i opisania. Można powiedzieć mnóstwo rzeczy o tym, czym "pustka" nie jest, ale bardzo mało o tym, czym ona jest. "Pustość" oznacza względną, płynną, nieokreśloną i nie dającą się ująć naturę wszystkich rzeczy. Z filozoficznego punktu widzenia pojęcie to określa złudną i podobną do snu naturę zjawisk; psychologicznie oznacza całkowite wyzwolenie od wszystkich przywiązań.

***

Szkoła "Ustnego Przekazu" (Kagyupa) i Stara Szkoła (Njingmapa) w Tybecie uważają Mahamudrę za najwyższą i najważniejszą ze wszystkich nauk Buddyzmu.

***

Samoświadomość (samo-postrzeganie się, bycie postrzeganym przez siebie), czyli postrzegająca siebie zdolność świadomości jest według Jogaczary umysłem per se (samym przez się). Funkcją samoświadomości (samopostrzegania się) jest bycie świadomym tej świadomości (świadomym swojej przytomności); jest to czysta świadomość (postrzeganie) bez żadnych przedmiotowych treści (zawartości). Kształtowanie, rozwijanie tej czystej świadomości (postrzegania) jest podstawowym ćwiczeniem Mahamudry.

***

"Czyż stawanie się naszego własnego umysłu pustym nie nazywa się osiąganiem Stanu Buddy?" /Milarepa/

Mahajana naucza, że zjawisk stawania się pustym i stawania się pełnym nie da się od siebie oddzielić. Usuwanie z umysłu np. namiętności i niewiedzy jest równocześnie napełnianiem go czymś innym, np. przekraczającą mądrością i współczuciem.

***

Najważniejszą instrukcją Mahamudry jest rozluźnienie. Tylko dzięki całkowitemu odprężeniu umysłu można ujrzeć jego esencję. Medytacyjna technika niewysilania się, niedziałania (niewytężania się)  jest najważniejszą nauką Mahamudry.

***

Większość znanych technik medytacyjnych służy rozwijaniu koncentracji umysłu, to znaczy: przed okiem umysłu powinien być stale utrzymywany jakiś przedmiot. Innymi słowy: wymagany jest w nich wszystkich wysiłek umysłu. Ale medytacja Mahamudry jest zupełnie innego rodzaju. Jest całkiem naturalna i pozbawiona wysiłku, a w umyśle jogina nie jest utrzymywany żaden przedmiot jakiegokolwiek rodzaju. W porównaniu z metodą Mahamudry wszystkie inne praktyki medytacyjne są tylko chwilowymi środkami i pośrednimi etapami.

***

"Buddy nie można znaleźć poprzez szukanie; spójrz na swój własny umysł." /Milarepa/

To zdanie jest wyjątkowo ważne, bowiem reprezentuje istotę nauki Mahamudry. W powszechnym Buddyzmie naucza się, by szukać Oświecenia i osiągnąć Stan Buddy; w Mahamudrze Guru ukazuje uczniowi, że własny umysł jest Buddą i dlatego szukanie czegoś poza nim, nawet Stanu Buddy, byłoby stratą czasu.

***

Według nauki o identyczności umysłu i prany (oddechu), umysł nie może funkcjonować bez wsparcia oddechu, tak jakby "na nim jechał". Prana wprawia umysł w ruch. To jest nauka o "jechaniu umysłu na oddechu".

***

Mimo faktu, że istoty umysłu nie da się opisać, można ją unaocznić poprzez trzy główne właściwości: samo-postrzeganie, samo-oświecenie i samo-szczęśliwość, których - mimo iż są stale obecne - nieinicjowany uczeń nie jest świadom. Być świadomym świadomości (samopostrzegania) znaczy: przybliżyć się do progu Oświecenia. Mędrcy buddyjscy, którzy odkryli w mistycznych doświadczeniach, że umysł sam z siebie jest świetlisty i uszczęśliwiający, mówią o samooświeconym i samouszczęśliwionym aspekcie umysłu.

***

Wgląd, medytacja i działanie, czyli wgląd (intuicja), ćwiczenie się i postępowanie:

"Wgląd" jest poznaniem czyli rozpoznającym spojrzeniem na podstawową prawdę, na której bazują wszystkie medytacje i która kieruje całą duchową praktyką.

"Praktyka" albo "ćwiczenie się" dotyczy jogicznego, medytacyjnego doskonalenia się we wglądzie.

"Postępowanie" dotyczy stanu, w którym jogin wykonując swe codzienne czynności pozostaje zatopiony we wglądzie.

Pojęcia te ilustruje następujący przykład: w przypadku nauki Mahamudry "wgląd" jest rozumieniem pustej natury umysłu, "ćwiczenie się" jest postępującym zagłębianiem się w to rozumienie, a "postępowanie" jest utrzymywaniem tego wglądu w codziennej aktywności, co oznacza, że jogin w czasie zmiennych sytuacji codziennego życia pamięta o swoim doświadczeniu medytacyjnym i utrzymuje je żywym.

spis treści

---

należe do systemu MAGIC BANNER

Naleze do systemu BannerPower