Mo?emy odrzuci? wszystko: religi?, ideologi?, nabyt? m?dro??. Nie mo?emy uciec przed tym co niezb?dne: mi?o?ci? i wspó?czuciem. - XIV Dalajlama -

Dlaczego w?a?nie buddyzm? XIV Dalajlama XIV Dalajlama Tenzin Gjaco jest duchowym i politycznym przywódc? Tybetu oraz zwierzchnikiem szko?y Gelug buddyzmu tybeta?skiego. Urodzi? si? w roku 1935 w rodzinie ubogich ch?opów z prowincji Amdo. Dwa lata po?niej, zgodnie z wielowiekow? tradycj?, uznano go za nowe wcielenie XIII Dalajlamy. Po ataku komunistycznych Chin na Tybet w 1950 roku, XIV Dalajlama obj?? pe?n? w?adz? polityczn?. Rok pó?niej jego podbit? ojczyzn? przy??czono do Chin. Próbowa? szuka? kompromisu, który pozwoli?by zachowa? kultur? i to?samo?? narodu tybeta?skiego pod nowymi rz?dami. Brutalno?? chi?skich represji oraz prze?ladowania religijne doprowadzi?y jednak do wybuchu powstania we wschodniej cz??ci kraju. Dalajlama kontynuowa? studia monastyczne, które uko?czy? w 1959 roku, uzyskuj?c tytu? gesze lharampa, odpowiednik doktoratu z filozofii buddyjskiej. W marcu 1959 roku fala antychi?skich demonstracji w Lhasie, której mieszka?cy obawiali si?, ?e Chi?czycy uprowadz? ich przywódc?, doprowadzi?a do wybuchu powstania w centralnej cz??ci kraju. Dalajlama ratowa? si? ucieczk? do Indii, gdzie powo?ano tybeta?ski rz?d na uchod?stwie. Dalajlama stanowczo sprzeciwia si? u?ywaniu przemocy wwalce o wolno?? i podstawowe prawa Tybeta?czyków, szukaj?c - jak dot?d bezskutecznie - pokojowego rozwi?zania w dialogu z przywódcami ChRL. W 1989 roku za swoj? dzia?alno?? polityczn? otrzyma? Pokojow? Nagrod? Nobla.

Ludzie maj? wolno?? wyboru przekona? religijnych, a je?li przeciwstawiaj? si? jakim?, tak?e maj? do tego prawo. Wybieraj? okre?lon? religi? zgodnie ze swoimi zainteresowaniami i sk?onno?ciami duchowymi. Nie mo?na zmusza? nikogo, aby praktykowa? buddyzm czy jak?kolwiek inn? religi?. Nawet Budda nie by? w stanie uczyni? wszystkich Hindusów buddystami. W ?wiecie tak ró?nych upodoba? i sk?onno?ci nie ka?dy mo?e by? buddyst?. Ludzie maj? prawo do wiary lub jej braku zgodnie ze swoimi pragnieniami.

(...)

Poniewa? ludzie posiadaj? ró?ne duchowe sk?onno?ci, Budda naucza? ró?nych filozoficznych perspektyw. Najg??bszym celem przekazywania nauk by?o przynoszenie po?ytku czuj?cym istotom, a w ostateczno?ci doprowadzenie ich do o?wiecenia. Nauki Buddy to nie sztywna doktryna czy filozoficzna teoria, wed?ug której nale?y post?powa?. Wr?cz przeciwnie, Budda przekaza? ró?ne rodzaje wyja?nie?, w zale?no?ci od inteligencji i duchowych sk?onno?ci swoich uczniów. W konsekwencji w Indiach powsta?y cztery g?ówne szko?y my?li buddyjskiej, a w obr?bie tych czterech szkó? wiele podszkó?.

(...)

Nie musimy traktowa? s?ów Buddy jako ?wi?to?ci, której nie mo?na poddawa? analizie. Wr?cz przeciwnie - mamy prawo wnikliwie bada? i weryfikowa? ich prawdziwo??, sprawdzaj?c je w praktyce. W rezultacie w?asnego do?wiadczenia zyskuje si? przekonanie i wiar? w skuteczno?? nauk. To, jak s?dz?, wyró?nia buddyzm spo?ród innych religii, gdzie s?owo Stworzyciela czy Boga nie podlega weryfikacji.

(...)

Z nale?nym dla innych religii szacunkiem twierdz?, ?e jedynie w buddyzmie rozwija si? w praktykuj?cych wiar? i przekonanie na podstawie logicznego rozumowania. Zamiast ?lepej wiary bardzo ceni si? racjonalne rozumowanie. Sam Budda powiedzia?, ?e otrzyma? lepsze odrodzenie mo?e jedynie ten, kto wykonuje pozytywne dzia?ania, a unika negatywnych, takich jak zabijanie czy kradzie?, nie za? ten, kto ofiaruje mu tysi?c ma?lanych lampek. Tak wi?c to nie sama wiara przynosi dobre rezultaty, lecz w?a?nie dzia?anie.